Zmiany strukturalne na rynku pracy, jego globalizacja, pojawianie się nowych form pracy, ewolucja systemów zatrudniania czy aktywności ludzi w sferze zawodowej – wszystko to sprawia, że próbując zdefiniować samą pracę, szukamy pojęć coraz pojemniejszych pod względem znaczenia i zakresu. Zmiany te wymagają właściwego podejścia do zarządzania – jak to zwykło się określać – zasobami ludzkimi. Właściwego, czyli adekwatnego do rzeczywistej sytuacji na rynku pracy, czującego „puls” zachodzących przemian, a przy tym nowoczesnego i otwartego na przewidywane wyzwania. Umiejętność właściwego doboru zawodowego i trafnej oceny pracowników jest coraz bardziej doceniana – i pożądana. Zarządzający firmami coraz wyraźniej kierują swoją uwagę w stronę profesjonalnej diagnozy kompetencji interpersonalnych i coraz bardziej otwarcie pytają o inteligencję emocjonalną pracowników i kandydatów. Rozwój technologii to oczywiście warunek wręcz konieczny, by organizacja mogła funkcjonować, ale im cenniejsza staje się owa technologia, tym cenniejsze stają się także kompetencje osób, które tą technologią dysponują. To ludzie decydują o sukcesie organizacji, którą tworzą. A im są lepiej dobrani do stanowisk i danej kultury organizacyjnej, im bardziej są zaangażowani i zmotywowani, im większą satysfakcję czerpią z wykonywanej pracy, tym lepsze wyniki biznesowe zapewniają firmie.
